“Ik heb een burn-out gekregen omdat ik niet egoïstisch genoeg was”
Eva Daeleman
Bron: De Morgen

Deze kop verscheen deze ochtend op mijn tijdlijn en verwees naar een interview met De Morgen (12-10-2018). Het is haar unieke ervaring, wat ik respecteer. Maar haar quote, het woord egoïsme, roept wat op in mij en bij mijn cliënten.

Vanop een afstand volg ik de avonturen van Eva Daeleman. Ook zij kent ups and downs in haar leven. Ze heeft 3 boeken daarover geschreven en komt sinds september terug in de media. Het mooie is dat zij als bekende Vlaming taboes bespreekbaar kan maken. 

Vele ouders komen in mijn praktijk met de vrees dat ik ze ga stimuleren om egoïstisch te worden. Want dat ben je toch, wanneer je meer opkomt voor je eigen gevoelens en noden? Dan stel je jezelf centraal. Met egoïsme wil je niet samenvallen.

Egoïsme (uit het Lat.ego = ik), ook wel ikzucht of zelfzucht genoemd, is een menselijke eigenschap waarbij iemand streeft naar eigen voordeel en geluk met verwaarlozing van de belangen en het geluk van anderen.
Bron: Wikipedia

Een burn-out na een intense en lange periode van emotionele en fysieke stress (want die twee horen gewoon samen) is een complex samenspel van factoren. Maar het verbinden met het woord egoïsme mag niet gebeuren. Wat ik geleerd heb is het nastreven van mijn eigen geluk waardoor ik waardevollere actie onderneem naar anderen toe. Ik verwaarloos de ander niet. Ik ga juist beter in verbinding met wat de ander nodig heeft.

Wat ze eigenlijk bedoelt (denk ik), is dat je goed voor jezelf mag zorgen in de eerste plaats. Niet jezelf op de eerste plaats zetten.

Zorgen voor jezelf is zorgen voor de anderen. Hoe meer we ons hart kunnen openhouden voor onszelf, hoe meer we kunnen geven aan anderen. Het is een cliché zo oud als de straat. Vol waarheid. Deze vaardigheid kan je trainen, oefenen. Het noemt compassie of vriendelijkheid voor jezelf. Zonder je neer te leggen bij lastige situaties. Oh nee! Maar je voelt dat je dan betere acties kan nemen. Echt waar. Omdat je perspectief verschuift van lijden naar de oorspronkelijke pijn. Wanneer je deze houding leert toepassen bij jezelf, kan je ook zo met anderen omgaan. Met de mensen die je liefhebt, maar ook de mensen die je haat. Zo gaan zij ook zichzelf liever zien. Wat zij dan ook weer doorgeven aan anderen.

Egoïsme brengt ons bij narcisme. Laten we nu juist in een maatschappij leven waar narcisme de bovenhand heeft. Daar schreef ik al over.

Dr. Kristin Neff (Universiteit van Texas) doet onderzoek naar de ontwikkeling van zelfcompassie.

Volgens haar bevat zelfcompassie drie kernonderdelen.

  • self-kindness:  Treat yourself as a good friend.
  • common humanity: Human means to be imperfect. We are all humans.
  • mindfulness: Looking at thoughts and things in a different way.

Waarom hebben we zoveel kritiek op onszelf, volgens haar?

Uit onderzoek blijkt dat de grootste reden is omdat we denken dat we het nodig hebben om onszelf te motiveren. Terwijl onderzoek juist aantoont dat zelfkritiek onze motivatie ondermijnt. Zelfkritiek werkt volgens ons stuk brein dat instaat voor overleving (wat ik eerder de eerste pijl noemde). Wanneer we in deze modus te lang zitten, geraken we uitgeput (depressief, burn-out). Dus ook wanneer je na een scheiding te lang in de problemen blijft zitten.

Zelfcompassie doet dit overlevingsbrein stilvallen. We kunnen beter en helderder denken, beslissen en actie ondernemen wanneer we ons veilig en geliefd voelen.

Dr. Kristin Neff vergelijkt het met de voordelen van zelfvertrouwen maar dan zonder de valkuilen. Je wordt niet narcistisch: jezelf belangrijk vinden, jezelf vergelijken of boven de anderen stellen. Het is zelfs meer dan zelfwaarde. Je mag best wat negatief over jezelf denken, wanneer je liefde voor jezelf voelt, kan je toch een fijn en vervullend leven hebben.

Hier draait het rond in het traject dat ouders en kinderen met mij doorlopen na een echtscheiding waar ze maar in blijven vastzitten.

Jij wil hier ook stappen in zetten?
Op 30 november 2018 oefen je dit tijdens de inspiratiedag.

Schrijf je hier in.

De tekening heb ik gemaakt bij het sprookje ‘Purperhartje’ dat ik schreef voor een meisje in mijn praktijk.

Geef een reactie