Na een dag vol werk om mijn ambitie waar te maken – preventie van psychische problemen op jonge leeftijd – kan ik niet zomaar in bad en bed ploffen. Net zoals 146.334 anderen, volg ik Ish op facebook. Zijn woorden, zijn missie, zijn visie inspireren mij mateloos – vaak zelfs tot tranen van ontroering. Niet enkel mij, maar ook Glinster.

Daarom wil ik jullie hem niet onthouden. In mijn leven ben ik nog mensen als hem tegen gekomen. Dat geeft me hoop. Hoop voor ons, onze kinderen en ons land.

Hij zet zijn sterke kop onder Te Gek?! dat tal van acties organiseert om psychische gezondheid bespreekbaar te maken. (Ik ook, maar daarover later meer.)

Vandaag schreef hij naar aanleiding van het incident in Aarschot station, niet ver van mij vandaan.

Het leven is een moeilijk en complex traject en wie je ook bent, waar je ook bent, iedereen verdient veiligheid, waardigheid en een kans op geluk.

Iedereen zou daar recht op moeten hebben maar belangrijker, niemand zou dat een ander mogen ontnemen. Niet met een daad, niet met een woord, noch met een Facebook post of een Tweet. Maakt niet uit of het een politici is of iemand anders, iemand van de ene gemeenschap of van de andere.

Of ja, het zal in vele gevallen wel mogen, naargelang wie je bent. En dat is het spijtige, dat we elkaar vaak inspireren om het te doen omdat het kan. Veel kan, veel mag, maar moet alles?

-Ish Aït Hamou

We leven in een heerlijke maatschappij, waar enorm veel vrijheid is ontstaan. Maar de grens ervan hebben we al lang overschreden. Wanneer gaat het doordringen?

Deze week vertelde ik iemand over een pracht-ontmoeting die ik had gehad in Leuven met een Turkse expat. Een boeiende en zeer intelligente gesprekspartner. We sloten onze avond af met een wandeling door de stad waarbij hij meermaals uitgescholden werd door ‘vreemden’. De plaatsvervangende schaamte die ik toen voelde, kan ik nog steeds oproepen.

Plots ontdek ik – dat is waarom ik kinderen en ouders na een echtscheiding wil helpen. Omdat de vrijheid op dat vlak ook een grens overschreden heeft. Scheiding is schering en inslag waarna iedereen zijn vrijheden kan opeisen. Familierechtbanken kreunen onder het werk. 12 minuten per dossier! De magistraten kunnen het mentaal niet meer aan. Waardoor ze beslissingen nemen die te snel genomen worden of te laat.

Gelukkig kom ik in het werkveld fantastische mensen tegen die het mee opnemen voor deze kinderen die de dupe zijn van vrijheid die grenzeloos lijkt. Mensen die zoals ik een arm uitreiken, aan de alarmbel trekken.

Weet, lieve ouders, zij zijn er voor jullie. Durf hulp te vragen. Wacht niet te lang.

Geef een reactie