Verschenen in Knack, 9 juli 2018

In dit artikel beschrijft men hoe een familierechtbank werkt en haar frustraties. Vier jaar geleden ingevoerd door Annemie Turtelboom, heeft als positief gevolg dat dezelfde magistraat hetzelfde gezin opvolgt, wanneer die meerdere keren moeten verschijnen. De meerderheid van zaken die ze behandelen, zijn echtscheidingen en de conflicten die daaruit voortvloeien. Ze zijn overbelast, zeggen de familierechters en experts.

Daniel Van den Bossche (familierechter in Gent) beaamt dat mensen te snel naar justitie stappen bij een conflict. Een minnelijke schikking is beter. Goedele Vandenbrande (familierechter in Mechelen) kan het werk niet bijhouden. Ze zou 12 minuten per dossier moeten besteden om rond te komen. Het is hollen van de ene zaak naar de andere, van de ene familiekamer naar de andere.

‘Was het de juiste beslissing? Dat weet je nooit helemaal zeker.’
Dan begrijp ik waarom zij gefrustreerd zijn en overwerkt. Hoe kan je nog gerust slapen wanneer je een beslissing neemt die misschien nadelige gevolgen zal hebben? En zo’n beslissingen worden dagelijks genomen, dat hoor ik in mijn praktijk. Vre-se-lijk!

lady-justice-2388500_1920

Elke minderjarige heeft wettelijk het recht om gehoord te worden, maar is niet verplicht om in te gaan op die uitnodiging.

In Mechelen ontvangt Goedele Vandenbrande de kinderen op woensdagnamiddag. ‘Ik spreek ze alleen en nooit in toga.  Die gesprekken zijn niet vanzelfsprekend. Niet alle kinderen slagen erin om zich goed te verwoorden en je mag niet vergeten dat ze emotioneel enorm in de knoei kunnen zitten door de echtscheiding van hun ouders.
Ik moet bijvoorbeeld beslissen naar welke school het kind moet na de scheiding. De vader vraagt school a, moeder school b. Ik motiveer dat ik de ene school prefereer, om die en die redenen. Dat is juridisch een correct vonnis, maar of het een goede keuze is voor het kind is kwestie, is soms minder duidelijk. Het is al moeilijk genoeg om voor je eigen kinderen de beste school te kiezen, laat staan voor een onbekende.

Hier huiver ik bij. Dat kinderen aan een wildvreemde moeten gaan uitleggen wat zij willen. Meestal slechts een paar weken na het indienen van het verzoekschrift, wat wil zeggen dat de scheiding nog zo vers is. Waarom geen laagdrempelige hulpverlening inschakelen voor deze kinderen? Maar nee, minister Koen Geens vindt dat een ouderschapsplan geen verplichting mag zijn! Want daar kan je je als rechter niet mee bezig houden, meent hij…

Maar dat is toch niet de taak van een rechter? Maar van een bemiddelaar (in Nederland: mediator). Laat dat de normaalste zaak van de wereld worden. Maak het desnoods betaalbaarder. Natuurlijk kan een rechter niet beslissen hoe een kind zal opgevoed worden binnen 5 jaar. Minister Geens, zo’n plan is flexibel.

Er is nog werk.
Is dit rechtvaardigheid?

An Brems

Reageren? Graag!

Geef een reactie