Anneke

De laatste weken word ik langs verschillende kanten uitgedaagd om mijn kinderloosheid onder ogen te zien. Alsof ze mij bewust willen maken om dit essentieel deel van mij te onderzoeken. Vermits onderzoeken één van superpowers is, kan ik je zeggen dat het me aardig lukt ondanks de pijnlijke keerzijde.

In de opleiding tot ACT-hulpverlener, doorlopen we zelf het ACT-proces. Ik onderzocht welke gevoelens of gedachten mij hinderen om ten volle te leven.

Wat wil ik weg?

De overtuiging dat ik een slechte mama zou zijn omdat ik geen kinderen heb.
Dit is mijn kwetsbaarste deel dat ik al 20 jaar probeer weg te krijgen. Via allerlei gedrag dat op korte termijn wel werkte, maar niet op lange termijn. Ik ging 300% voor mijn jobs. Ik huurde tot mijn 33ste. En het lijstje gaat door. Het werd zelfs erger. Dit inzicht is de essentie van ACT.

Waarde voor gescheiden ouders.

Daarom dat ACT zo waardevol is voor ouders die na een scheiding verder willen in het waardevol opvoeden van hun kinderen. Je onderneemt allerlei acties die op korte termijn werken, maar on the long run… Maken ze het nog erger. Je wordt zelfs heel creatief in het ‘oplossen’ van je probleem. Maar het monstertje blijft je achtervolgen.

angst

Monsters

Zo ook mijn monstertje. Een redelijk existentieel monstertje. Daarnaar luisteren vergt heel wat van mijn energie. Maar stilaan begint het zijn vruchten af te werpen. Ik begin de lange termijn effecten op te merken. En ze zijn positief (maar daarom is mijn verdriet niet minder).

En toen, werd Glinster geboren…

Al jaren wil ik iets professioneels opbouwen, om aan de energie die vrijkomt van het aanvaarden van mijn kinderloosheid, een positieve actie te geven. Een crèche met mijn zus. Een school met ex-collega’s. Maar de tijd was toen niet rijp. Vorig jaar wel.

En zo creëerde ik Glinster. Nog niet goed wetende hoe ik kinderen een stem ging geven, startte ik. Zo kon ik opleidingen volgen, netwerken en de noden van kinderen onderzoeken en verkennen. De rode draad: ik heb geen kinderen. (Fiona en Paulien zeggen dan steeds: Maar je hebt toch mij? (-:)

Dat is de kracht achter Glinster. Ik kan me inleven in de ouderrol. Ik kan ouders begrijpen en steunen. Maar omdat ik dit zelf niet dagelijks beleef, heb ik ook een zekere afstand met de ouderrol. Dit brengt ruimte om het kind, kind te laten zijn. Kinderen voelen zich meteen veilig bij mij. Ze hoeven geen rekening te houden met mij. Het draait rond hen. Hun gedachten en gevoelens mogen er zijn. Zonder oordeel. Zonder gevolgen. Deze ruime aandacht geeft de kinderen kracht. Kracht om de communicatie met hun ouders aan te gaan. Kracht om in zichzelf te geloven.

Dit maakt mij uniek als coach
En zeer waardevolle stem voor kinderen

Benieuwd wat deze kracht voor jouw kinderen kan betekenen?
Meld je nu aan voor een gratis kennismakingsgesprek.

Geef een reactie