Boos.jpg

Als de makers van InsideOut een tweede film uitbrengen, hoop ik van harte dat het boze figuurtje Anger een hoofdrol krijgt naast de knappe Joy.

Voor de niet-kenners een update van de eerste, zeer sterk aan te raden, film:

Anger InsideOut.jpg

De 5 basisgevoelens leven in een meisje haar brein. Joy wil niet dat Sad meer plaats krijgt. Ze wil dat alles happy is. Er komen tegenslagen en Sad wordt onderdrukt. Joy houdt het alleen niet vol. Maar ze brengen het tot een goed einde door samen te werken (ik huilde écht!).

Moraal: Joy en Sad gaan hand in hand. Of zoals mijn plusdochter zei: In elke vreugde, zit ook verdriet. In elk verdriet, zit ook vreugde.

Want ik vind dat dit gevoel, in onze vervrouwelijkte maatschappij (zeker ook het onderwijs), te weinig plaats krijgt. Het wordt nog behandeld als: Oei, ben je boos?

Daarstraks was de plusdochter boos. Er was een conflict tussen haar en mij. Ze ging tekeer. Ik zei: Doe maar lekker boos. Waarop ze een vrijkaart kreeg om nog eens extra te stampen met haar voeten (het is een doodbraaf kind, zelfs boos is ze braaf). Nu bleef ik gewoon rustig zitten, maar ik gaf niet toe om haar boosheid te doen wegebben. Ik bleef dus aanwezig en heb haar achteraf een terloopse knuffel gegeven.

Nu, ik merk het met mijn eigen boosheid. Als ik die onderdruk, komt hij er vroeg of laat toch uit. Met een slechte timing, je kent dat wel. Assertiviteit, noemen ze dat. Opkomen voor jezelf. Af en toe eens morrelen en boos zijn. Daarna weer verder. De mannen lijken mij dat beter te kunnen?

Boosheid kan je lekker kanaliseren in vele vormen. Zoals het meisje hierboven met haar zwarte verf. Heerlijk, vond ze dat. Iedereen die boos is, mag hier in het huisje komen dat ik schilder.

Welcome, Anger!

Geef een reactie