Die vraag kreeg ik zondag: ‘Doe jij dat elke dag? Die oefeningen van de mindfulness?’

‘Nee,’ zei ik, ‘ik doe dat niet. Maar het is wel verweven met hoe ik leef.’

Dat zette me aan het nadenken. We hadden juist in een drukke zaal gestaan. Ik voelde dat mijn voelsprieten oververhit waren. Bij mij duurt dat ook altijd eventjes eer ik dat door heb. Dus kwam ik thuis met de behoefte te ontladen.

De badkamer poetsen stond al een paar dagen tevergeefs op mijn programma. Met een emmertje sop in de hand, ging ik badkamerwaarts. Op mijn dooie gemak, poets ik de kraan. Daarna droog ik de kraan af. Elke poetsbeweging doe ik met zorg voor mijn badkamer omdat ik dankbaar ben dat ik een badkamer heb.

Ok, dat laatste is toch wat zweverig, denk je nu.

Voor mij niet. Zonder mij te vergelijken met anderen, weet ik dat stromend warm water, badkamermatjes en een goed werkend toilet écht fijn zijn.

Na een kwartiertje ben ik terug opgeladen. Voel ik me rustig. Terug lekker in mijn vel. Dat is mindfulness voor mij, dacht ik toen.

Daarbij is de badkamer terug blinkend ook!

Geef een reactie