Vandaag was het nieuws: het aantal doopsels in Vlaanderen is in de voorbije 6 jaar met 25% gedaald (vrt.nws). Op radio 1 ging Hautekiet er dieper op in. Mensen kwamen aan het woord met hun concrete meningen.

Ik was niet akkoord met de afgevaardigde van de Vlaamse bischoppenconfederatie. Die zei dat jonge ouders heden ten dage bewust de keuze maken voor het doopsel vanuit een overtuiging het christendom op een authentieke manier te beleven.

Laat me duidelijk stellen: de waarden en normen van het christendom liggen me na aan het hart. Maar die van de katholieke kerk juist niet.

Wat zie ik?

Bij de keuze voor het communiefeest in de dorpsschool van mijn nichtje, doet iedereen mee. Behalve twee andere kinderen die een specifiek ander geloof hebben thuis.

Wat vraag ik me af?

Maken deze jonge ouders en kinderen écht bewust de keuze? Dan zouden er toch nog meerdere kinderen niet deelnemen aan dit ritueel van de katholieke kerk? Hoeveel gaan er nog naar de kerk?

Wij gingen op zoek naar een alternatief. Opdat de kinderen er toch nog het gevoel hebben erbij te horen, opgenomen te worden in een gemeenschap. Maar die gemeenschap is niet langer de kerk. Wel de school, de jeugdbeweging, de familie en vrienden. Het gevoel daarmee verbonden te zijn, erbij te horen, blijft fundamenteel in de gezonde ontwikkeling van een kind.

Bij de vrijzinnige humanisten kan je gratis een dik boek krijgen. Daarin kan je samen met de kinderen een ‘lentefeest’ inhoudelijk voorbereiden.

Want is het dat niet in wezen? Het vieren van het ontluikend leven in deze kinderen tesamen met de natuur die weer openbloeit?

Geef een reactie